Diablo Wielka Smuta

27 września Polacy znów zapukają do bram Kremla. Zanim Diablo Włodarczyk weźmie na ząb Grigorija Drozda, a Paweł Kołodziej skrzyżuje rękawice z Denisem Lebiediewem warto jednak pomyśleć, czy kolejny marsz na Moskwę nie jest dowodem poważnej choroby?

fot. flickr.com CC by yukon white light

fot. flickr.com CC by yukon white light

Politycznie stolica Rosji nie ma ostatnio najlepszej passy, ale boksersko kojarzy się nam świetnie. Latem 2013r. Krzysztof Włodarczyk, wpadł do Moskwy jak po swoje, pohulał z miejscowym faworytem, wziął okup i w glorii sukcesu wrócił do kraju. Triumf nad Czakijewem był jak zawojowanie Kremla przez Rzeczpospolitą cztery wieki temu, zwycięstwo co prawda piękne, ale korzyści żadnych nie przynoszące.

„Kreml wzięty! A co dalej, zobaczymy!”.

Sukces zadziałał jak opium i wprawił mistrza i jego obóz w trwający do dziś letarg. Znikąd szukać było rywala, miejsca, ani tym bardziej kogoś, kto chciałby za to zapłacić. Kiedy łupy z poprzedniej dymitriady się skończyły wschodnie złoto kusiło coraz bardziej. Skarby naftowych oligarchów były na wyciągnięcie ręki. Nie pozostało nic tylko siodłać konie i jeszcze raz ruszyć na Wschód.

„Na Moskwę – po pieniądze i sławę!”

Co może być nie tak skoro klasa przeciwnika nie budzi zastrzeżeń, pieniądze „się zgadzają”, a gala zapowiada się jako duże wydarzenie? Nie ma przecież nic złego w szukaniu walk za naszą wschodnią granicą. ALE… Ale kiedy uświadomimy sobie, że 15 miesięcy po najlepszej walce w karierze, Diablo wciąż pozostawał bez zajęcia, problem zaczyna być widoczny. Gdyby nie oferta moskiewskich bojarów to mówiąc wprost Krzysztof Włodarczyk byłby bezrobotnym mistrzem. Promotor wygarnął mu szczerze:

„bierz co jest, innych propozycji nie ma”

Położenie naszego jedynego mistrza świata wydaje się nie do pozazdroszczenia. Włodarczyk bardziej niż króla swojej dywizji przypomina błędnego rycerza krążącego po antypodach światowego boksu. Bardziej niż klejnotem w koronie wydaje się dla swojego promotora młyńskim kamieniem u szyi. Jest mistrzem bez królestwa, gotowym zgodzić się na najbardziej ekscentryczne awantury, nie wyłączając niedoszłej walki za pieniądze dyktatora Gwinei Równikowej, przy którym nawet Władimir Putin wydaje się wolontariuszem korpusu pokoju.


Wiadomo: boks zawodowy to biznes. Opiekunowie Włodarczyka nie mają dużego pola manewru, kategoria cruiser jest słaba, a odpowiednie pieniądze zaproponowali jedynie w Moskwie. Problem Diablo jest jednak szerszy. Nie chodzi o jego klasę sportową, ale niska rozpoznawalność (i atrakcyjność) w kraju i za granicą. Najlepsi zawodnicy w tej wadze są niedaleko, tuż za Odrą. Ale promotorzy Hucka, czy Hernandeza walki z Diablo nie chcą. Z kolei w Polsce brak przeciwników, którzy byliby w stanie wygenerować odpowiednie pieniądze (ostania walka „Diablo” w Polsce zrobiła finansową klapę). Błędne koło.

Jedynym logicznym wyjściem z impasu wydaje się zmiana kategorii wagowej. Czas na skok do wagi ciężkiej. Tam są nazwiska. Tam szukać sławy i pieniędzy.

TT

Dlaczego nie jesteśmy w Hali Stulecia

Walka o mistrzostwo świata WBC powinna przyciągać tłumy. Takie wydarzenie na papierze wygląda przecież lepiej niż najbardziej bzdurny mecz w polskiej ekstraklasie. Tylko na papierze. Gdyby przyjrzeć się głębiej, walka Krzysztofa Włodarczyka z Francisco Palaciosem więcej z polską piłką ma wspólnego, niż by się mogło wydawać. Jedno i drugie po prostu ssie.

Lubię oglądać rewanże. Spotkanie w ringu, które przynieść ma (choć nie zawsze przynosi) odpowiedź na pytanie, który z dwóch pięściarzy tak naprawdę jest tym lepszym, budzić może spore emocje. Pamiętacie szał na dekodery przed drugą walką Andrzeja Gołoty z Riddickiem Bowem? No właśnie.

Dlaczego więc nie będzie mnie dzisiaj w Hali Stulecia, chociaż tramwajem dojechałbym tam w dwadzieścia pięć minut? Bo to za daleko. Bo nawet do telewizora, by go włączyć, mam za daleko, jeśli chodzi o gale Wojak Boxing Night.

Mogę oczywiście długo tłumaczyć, skąd ta moja niechęć, ale to bezcelowe. Wystarczy powiedzieć, że przeciwnik dla jednego z bokserów dzisiejszej gali pojawił się chyba ze dwa dni temu. Szkoda wydawać kasę, by coś takiego zobaczyć, naprawdę. Walka wieczoru będzie nudna, nieciekawa, bzdurna. Włodarczyk bije się po prostu średnio, żaden z niego mistrz, chociaż ma pas. Jest belt holderem, a nie championem, że się tak wyrażę. Poprzednim razem wyprowadził w stronę Palaciosa chyba troszkę ponad 200 ciosów. Jeśli dzisiaj wygra, nic to nie zmieni. Jeśli przegra, również. Po prostu olać sprawę.

PS. Plus dla organizatorów, że robiąc galę we Wrocławiu, nie zapomniało o wrocławskich pięściarzach. I dwa: kibicuję Kamilowi Łaszczykowi. Żałuję, że dostał tak średniego przeciwnika, ale sparing niedaleko domu na pewno nie wyjdzie mu na złe. Tak naprawdę to chciałbym za kilka lat pójść we Wrocławiu na galę, której głównym wydarzeniem będzie walka Kamila.

PM